وبلاگ پاسخگویی به سوالات دینی

به احتمال زیاد اگر علاقه مند به حوزه راه اندازی کسب وکار اینترنتی هستید واژه وردپرس به گوش شما آشناست ، اما وردپرس چیست؟ و چرا ما باید برای راه اندازی کسب و کار اینترنتی از آن استفاده کنیم

وردپرس چیست؟

وردپرس یک نرم افزار متن باز با قابلیت توسعه میباشد که امکان راه اندازی یک وب سایت کامل و جامع را در کمتر از 5 دقیقه برای ما فراهم میکند.و شما در کوتاه ترین زمان ممکن بدون هیچ هزینه طراحی سایت و برنامه نویسی میتوانید از وردپرس برای راه اندازی وب سایت خود استفاده کنید.

کاربرد وردپرس چیست؟

به طور کلی میتوان گفت از وردپرس برای کارهای متفاوتی در حوزه وب میتوان استفاده کرد ، دلیل آن هم این است که وردپرس یک سیستم مدیریت محتوا میباشد ، و هر سیستمی که نیاز به ابزار مدیریت  دارد میتواند از وردپرس استفاده کند ، 

استفاده از وردپرس برای مدیریت سایت

یکی از کاربرد های اصلی وردپرس ، استفاده کردن از آن در جهت مدیریت و داینامیک کردن یک وب سایت میباشد ، یعنی ما کلیه امکانات مورد نظر را در وردپرس تعریف کنیم و در صورتی که قصد داشتیم تغییری در قسمتی از سایت ایجاد کنیم به راحتی میتوانیم از وردپرس و بدون دانش برنامه نویسی در جهت تغییر مورد نظر اقدام کنیم

استفاده از وردپرس برای مدیریت اپلیکیشن

اگر بخواهیم یکی دیگر از کارهایی که میتوان از طریق استفاده از وردپرس انجام داد را شرح دهیم ، استفاده از وردپرس برای مدیریت کردن اپلیکیشن های موبایل میباشد، بالاخره هر اپ یک سری تغییرات در قسمت های مختلف نیاز دارد و به عنوان یک برنامه داینامیک میبایست این تغییرات از طریق یک سیستم مدیریتی ایجاد و تغییر داده شود ، وردپرس اینجا میتوانید نقش یک سیستم مدیریتی را برای مدیریت کردن اپ موبایل ما ایفا کند

آخرین نکات

اینکه وردپرس چیست؟ و دقیقا چه امکاناتی دارد را شما میتوانید در مقاله جامع سایت کارسازشو مطالعه کنید ، و برای شروع و راه اندازی کسب و کار اینترنتی خود از این سیستم قدرتمند و محبوب استفاده کنید.

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1398 ساعت 23:42 توسط نگین حبیب زاده بدون نظر

 

مشکلات دوران نامزدى

براى دوران نامزدى نيز همانند مسايل ديگر آسيب ها و آفت هايى قابل تصور است كه بعضى مواقع اين آفت ها، زيبايى و دلنشينى دوران عقد و حتى بعد از آن را، تحت الشعاع قرار مى دهد. اين آفت هاى احتمالى نسبت به جوامع مختلف و فرهنگ هاى مختلف متفاوت خواهد بود.

 

مشاوره ازدواج0-ویژه

تاریخ نشر: ۱۹,آذر,۱۳۹۸ بروزرسانی: ۱۹,آذر,۱۳۹۸  0

مشکلات دوران نامزدی؛ این هشدارها را جدی بگیرید

مشکلات دوران نامزدی؛ این هشدارها را جدی بگیرید

مشکلات دوران نامزدی؛ این هشدارها را جدی بگیرید

فهرست این نوشتار:

 

۱ مشکلات دوران نامزدی؛ این هشدارها را جدی بگیرید

۱.۱ ۱ مقايسه هاى ناشايست

۱.۲  توقعات بيجا

۱.۳  دخالت و وسوسه ديگران

۱.۴  رعايت نكردن حال والدين

۱.۵ زياده روى در رفت و آمدها

۱.۶  تجديد خاطرات ناخوشايند اوليه

۱.۷  گفت وگو درباره خاطرخواهان قبل

۱.۸  طولانى شدن دوره نامزدى

 

 

چه عواملى باعث مى شود تا شيرينى دوران نخستين همسردارى (نامزدى) به تلخى و اختلاف منجر شود. دوست دارم اين عوامل را بدانم و در زندگى خود عملى سازم لطفا آنها را بيان بفرماييد. 

 

 

 

براى دوران نامزدى نيز همانند مسايل ديگر آسيب ها و آفت هايى قابل تصور است كه بعضى مواقع اين آفت ها، زيبايى و دلنشينى دوران عقد و حتى بعد از آن را، تحت الشعاع قرار مى دهد. اين آفت هاى احتمالى نسبت به جوامع مختلف و فرهنگ هاى مختلف متفاوت خواهد بود.

 

در اين قسمت به نمونه هايى از آفت ها و آسيب ها كه ممكن است براى دختر و پسرى دانشجويى كه در دوران نامزدى هستند، پيش بيايد، مى پردازيم.

 

۱ مقايسه هاى ناشايست

يكى از آفت ها و يكى از عوامل مهم دلسردى و نارضايتى در روابط همسران، مقايسه كردن همسر و نامزد خود با دختران و پسران ديگر و احياناً خواستگاران ديگر است. در اين مقايسه ها معمولاً طرفين به اين نتيجه مى رسند كه ديگران از همسرشان بهتر هستند. در حالى كه اين برداشت غلط بوده و به خاطر ظاهربينى و عدم اطلاع از عيب هاى ديگران و عدم آشنايى با زيبايى هاى اخلاقى، خلقى، جسمانى، اجتماعى و غيره همسرشان است.

 

اگر همسران، خواهان آرامش و رضايت خاطر هستند، بايد دست از اين مقايسه و مطرح كردن اين گونه مسايل بردارند. اين گونه مسايل زيانبار معمولاً به دليل چشم چرانى (مرد يا زن) به وجود مى ايد. فردى كه هر روز به صدها دختر و پسر چشم مى دوزد و آنها را لباس هاى رنگارنگ، ظواهر متفاوت و هيكل ويژه مشاهده مى كند، قطعاً در ذهنش اين مقايسه انجام مى شود كه همسر من از ديگران بد هيكل تر، بداخلاق تر يا غيره مى باشد. در آموزه هاى دينى براى جلوگيرى از هوس هاى شيطانى و آسيب زا، به مردان و زنان توصيه شده تا چشمان خود را از نامحرم ببندند و به آنها نگاه آلوده نداشته باشند.

 

امام صادق (عليه السلام) (، درباره تبعات ناپسند و مشكل آفرين نگاه حرام مى فرمايند:

 

نگاه حرام، تيرى مسموم از تيرهاى شيطان است و چه بسا يك نگاه، حسرت و اندوهى طولانى به دنبال داشته باشد. ۱

 

شاید این مطالب را هم بپسندید:

نزديكي جنسی در دوران نامزدي

 

نفقه دختر در دوران نامزدي بر عهده كيست

 

نامزدم دیگر علاقه ای به من و ازدواج ندارد؟

 

مشکلات طولانی شدن نامزدی

 

 توقعات بيجا

متأسفانه گاهى مشاهده مى شود كه: دختر و پسر توقعات بيجايى از هم دارند و بارهاى سنگينى را بر هم تحميل مى كنند و اين دوران شيرين را تلخ مى نمايند. اين توقعات معمولاً مادى و خرافاتى و برخاسته از رسوم جاهلى است و هر عقل سليمى آن را ناپسند و مردود مى داند. اين امور، باعث دلسردى و ناراحتى مى شود و به زندگى لطمه مى زند و حتماً از آن بايد پرهيز كرد. اگر بزرگ ترها چنين مسايلى را پيش آورند، دختر و پسر بايد هواى همديگر را داشته باشند و علاوه بر اينكه نبايد وارد اين امور واهى شوند، لازم است از يكديگر دفاع كنند و هر كدام نگذارند بر ديگرى فشار وارد شود.

 

 دخالت و وسوسه ديگران

جوانانى را مشاهده كرده ايم كه دوران شيرين نامزدى شان و كانون با صفاى زندگى شان و قلب هاى مالامال از محبتشان، به خاطر دخالت ها و وسوسه ها و فضولى هاى «جاهلان عقرب صفت» (كه اقتضاى طبيعتشان نيش زدن است) و يا «مغرضان حيله گر» (كه دنبال آشوب مى گردند تا هيزم كش آتش باشند) دچار تلخى و سردى و كدورت شده است زوج هاى جوان بايد هميشه مراقب اين افراد باشند و زندگى شيرين خود را از «نيش زهرآگين» آنان محفوظ و مصون نگه دارند و هوشيار و مواظب باشند كه: ممكن است اين «افراد» در شكل و قيافه «دلسوز و خيرخواه» نيز ظاهر شوند بهترين اسلحه در مقابل اين دشمنان سعادت، «همدلى و صميميت و هوشيارى دختر و پسر» است.

 

 رعايت نكردن حال والدين

بعضى از فرزندان، پس از اينكه همسر و مونس خود را يافتند، پدر و مادر را فراموش مى كنند و يا به آنان كم توجه مى شوند و گاهى نسبت به آنان بى ادبى مى كنند. گاهى مادر پسر، پس از آوردن عروس و حتى به محض نامزدى و عقد، احساس مى كند پسرش ديگر آن علاقه و توجه سابق را به او ندارد و اين برايش بسيار سنگين و سخت است و گاهى از عهده تحملش خارج مى شود. آنگاه است كه نزاع و دعوا برپا مى كند.

 

همسران جوان بايستيمراعات حال دو طرف را بكنند. هم حقوق والدين را ادا كند و هم حقوق همسر را. نه والدين را فداى همسر كند و نه همسر را فداى والدين. اگر عروس و داماد، به همه جوانب امور توجه داشته باشند و حق هر كس را به جاى خود رعايت كنند، بسيارى از اين نزاع ها و كشمكش ها ميان والدين و عروس و داماد به وجود نمى ايد. عروس و داماد بايد توجه داشته باشند كه پدر و مادر، سال ها زحمت كشيده اند و آنان را با سختى ها و خون دل خوردن ها بزرگ كرده اند، اكنون انصاف نيست كه به آنان بى مهرى كنند. ناراحت كردن پدر و مادر، نارضايتى خداوند را به دنبال دارد و نارضايتى خدا، لطمه هاى سنگينى به زندگى فرزندان وارد مى كند و موجب عذاب آخرت مى شود. پدران و مادران، مايه بركت زندگى فرزندانند. نبايد اين سرمايه ارزنده را از دست داد. پدر و مادرها هرگز بدبختى و ناراحتى عزيزانشان را نمى خواهند. آنان خواهان سعادت و خوشبختى فرزندانشان هستند.

 

برادر و خواهر جوانم قدر نعمت وجود اين دلسوختگان را بدانيد. انصاف نيست الان كه به محبوب خود رسيده ايد، اين ولىّ نعمت هاى رنجيده خود را پشت سر بيندازيد جوانان فراوانى را مشاهده كرده ايم كه پس از بچه دار شدن و تحمل مقدارى زحمت بچه ها، تازه متوجه ارزش پدر و مادر خود شده و فهميده اند كه آنان چقدر برايشان زحمت كشيده و رنج برده اند با اينكه مى دانيم امكانات رفاهى امروز، خيلى بيشتر و بهتر از قبل است و پدران و مادران ما، با سختى هاى زيادترى ما را پرورش داده اند.

 

پس حق هر كس را به جاى خود ادا كنيد. بى توجهى و اهانت به هيچكدام روا نيست. كارى نكنيد كه تأسف و پشيمانى آن در آينده، دمار از روزگارتان برآورد و ناگاه بيدار شويد كه ديگر پدر و مارد خفته اند و ديگر كارى از دستتان بر نيايد.

 

زياده روى در رفت و آمدها

رابطه دختر و پسر و خانواده هايشان در اين دوران، بايد گرم و صميمى باشد اما به افراط و زياده روى كشيده نشود. «اعتدال» در هر كارى پسنديده است و «افراط» ناپسند.

 

اگر رفت و آمدها و مهمانى ها زياد شود، دو طرف خسته مى شوند و اين خستگى به محبت ها لطمه مى زند به خصوص اگر اين دوران، طولانى بشود. بسيار پيش مى ايد كه جوانان مى پرسند: «در دوران نامزدى و فاصله بين عقد و عروسى، چقدر بايد رفت و آمد كرد؟ چند روز يكبار؟ هر هفته چند بار؟…»

 

در جواب مى گوئيم: اندازه معين و استانداردى ندارد، بلكه بايد ببينيد زمينه چقدر مهيا است و پذيرش چه اندازه مى باشد. نه آنقدر كم كه دلسردى بياورد و نه آنقدر زياد كه خستگى اور شود. نه تكبر و سرسنگينى و بى اعتنايى و نه زياده روى و سبك كردن خود و به زحمت انداختن ديگران. «اندازه نگه دار كه اندازه نكوست».

 

 تجديد خاطرات ناخوشايند اوليه

ممكن است در طول دوران قبل از عقد، كدورت ها و ناراحتى هايى پيش بيايد و خطاهايى از طرفين سر بزند. در هنگام خواستگارى و بله برون و تعيين مهريه و شرايط ازدواج و مهمانى ها و امور اين گونه اى، ممكن است كدورت هايى پيش آمده و مسائلى بين دو خانواده ردّ و بدل شده باشد و بعضى از بزرگ ترها و اطرافيان و يا خود دختر و پسر، حرف هاى دلسرد كننده اى زده باشند. اين كدورت ها، نبايد به بعد از عقد سرايت كند. با خواندن عقد، همه اين ناراحتى ها بايد برطرف گردد و به دوران پس از عقد كشيده نشود. اگر به كسى بى احترامى شده و يا خيال مى كند به او توهينى شده است، بايد بخاطر خدا ببخشد. اكنون كه به سلامتى، اين دو جوان زندگى مشتركشان را آغاز كرده اند، بزرگترها و افراد دو خانواده بايد ناراحتى ها را به بزرگى خودشان ببخشند و فراموش كنند و هرگز در صدد تلافى و تجديد ناراحتى ها بر نيايند. عروس و داماد نيز هرگز درباره آن دلخورى ها، حرفى نزنند. مطرح كردن اين امور واهى و جاهلانه، كه نشانه عدم رشد و ناپختگى مطرح كنند است، باعث كم شدن محبت ميان همسران مى شود و گاهى لطمه هاى سنگينى بر پيكره زندگى نو پا وارد مى كند و صفا و صميميت را خدشه دار مى كند.

 

 گفت وگو درباره خاطرخواهان قبل

بعضى از عروس و دامادها و بستگانشان براى عزيز كردن خود و يا براى جبران عقده هاى حقارتشان و يا به هر نيّت ديگر، از خواستگاران و خاطرخواهان فراوان سابق خود، نزد يكديگر سخن مى گويند و معمولاً تعدادشان را چندين برابر واقعى اش افزايش مى دهند و آنان را به رخ همديگر مى كشند

 

 طولانى شدن دوره نامزدى

يكى از مسايلى كه گاه باعث مى شود دوران عقد به سرانجام مطلوبى منتهى نشود طولانى شدن بيش از حد دوران عقد است.برخى از مشكلات ناشى از طولانى شدن بيش از حد دوران عقد عبارت است از:

 

الف. فشارهاى روانى كه از ناحيه اطرافيان متوجه همسران مى شود و مى گويند چرا عروسى نمى كنيد و چرا اينقدر معطّل مى كنيد.

 

ب. يكى از مهم ترين دلايل ديگر آن است كه تجاذب دختر و پسر براى هم كم مى شود و از همديگر بهره زيادى نمى برند و زمينه اختلافات خانوادگى به وجود مى ايد.

 

ج. احساس بلاتكليفى براى دختران و اينكه با وجود داشتن همسر هنوز در خانه والدين زندگى مى كنند.

 

د. خسته شدن والدين دختر و پسر از رفت و آمد زياد و مكرر داماد و مسايلى كه پيش مى ايد.

 

ه. بد آموزى هاى اخلاقى و تربيتى كه بعضاً متوجه برادران و خواهران عروس مى شود.

 

و. احياناً ممكن است به دليل طولانى شدن دوره عقد، داماد با عروس ارتباط جنسى پيدا كند و ممكن است كه عروس حامله شود كه در اين صورت اختلافات جدى، بوجود مى ايد. لذا توصيه ما اين است كه مدت نامزدى در ازدواج فاميلى بين سه تا شش ماه و در ازدواج با غريبه، تا نه ماه باشد. البته بايد توجه داشت در دانشجويانى كه به دليل شرايط درسى نمى توانند عروسى كنند، دوران عقد اگر چناچه بيشتر از حد معمول شود اشكالى ندارد و اين شرايط خاص است.

 

پى نوشت

 

۱ النَّظرَه سَهمٌ مِنْ سهام ابليس مسموم و كم مِنْ نَظْرَهٍ اَوْرَثَتْ حَسْرَهً طَويلَهً (الحر العاملى، وسايل‏الشيعه، ج ۲۰، ص ۱۹۱).

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر 1398 ساعت 0:6 توسط نگین حبیب زاده بدون نظر

زایمان بدون شک فرایندی دردناک برای زنان است. شاید یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های خانم‌های باردار این باشد که بتوانند زایمان راحتی داشته باشند و فرزندشان را به سلامتی در آغوش بگیرند. موارد زیادی وجود دارد که گفته می‌شود باعث راحتی زایمان می‌شود.

 

علمی و سلامت0-ویژه

تاریخ نشر: ۱۹,آذر,۱۳۹۸ بروزرسانی: ۱۹,آذر,۱۳۹۸  0

تاثیر خوردن خرما در زایمان راحت

تاثیر خوردن خرما در زایمان راحت

تاثیر خوردن خرما در زایمان راحت

 

 

الإمام عليّ عليه السلام : قالَ رَسولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله : لِيَكُن أوَّلُ ما تَأكُلُ النُّفَسَاءُ الرُّطَبَ ؛ فَإنَّ اللّه َ تَعالى قالَ لِمَريَمَ : «وَ هُزِّى إِلَيْكِ بِجِذْع النَّخْلَة تُسَـقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا » . 

قيلَ : يا رَسولَ اللّه ِ، فإن لَم يَكُن أوانُ الرُّطَبِ؟

قالَ : سَبعُ تَمراتٍ مِن تَمرِ المَدينَةِ، فإن لَم يَكُن فَسَبعُ تَمراتٍ مِن تَمرِ أمصارِكُم ؛ فَإِنَّ اللّه َ عز و جليَقولُ : و عِزَّتي و جَلالِي و عَظَمَتي وَ ارتِفاعِ مَكاني لا تَأكُلُ نُفَساءُ يَومَ تَلِدُ الرُّطَبَ فَيَكونُ غُلاما إلاّ كانَ حَليما، و إن كانت جارِيَةً كانَت حَليمَةً. 

 

امام على عليه السلام : پيامبر خدا فرمود: «رطب ، بايد نخستين چيزى باشد كه زائو مى خورد ؛ چرا كه خداوند متعال به مريم [پس از تولّد مسيح ]فرمود : «وتنه درخت خرما را به سوى خود تكان ده ، بر تو خرماى تازه فرو مى ريزد» » .

گفته شد : اى پيامبر خدا! اگر وقتِ رطب نباشد ؟

فرمود : «هفت خرما از خرماى مدينه . اگر نبود ، هفت خرما از خرماى شهرهايتان ؛ چرا كه خداوند عز و جلمى فرمايد : “به عزّت و جلال و عظمت و والايى جايگاهم ، سوگند ، زائو ، روز زايمان رطب نمى خورَد ، مگر اين كه فرزند او ، پسر باشد يا دختر ، بردبار خواهد شد”».

 

الكافي : ج ۶ ص ۲۲ ح ۴ ، تهذيب الأحكام : ج ۷ ص ۴۴۰ ح ۱۷۵۷ وفيه «حكيما وحكيمة» بدل «حليما وحليمة» ، المحاسن : ج ۲ ص ۳۴۶ ح ۲۱۹۴.

 

الإمام الصادق عليه السلام : أطعِمُوا البَرنِيَ نِساءَكُم في نِفاسِهِنَّ تَحلُمُ أولادُكُم. 

امام صادق عليه السلام : به زنانتان در دوران نفاسشان بَرنى دهيد ، تا فرزندانتان بردبار گردند .

 

الكافي : ج ۶ ص ۲۲ ح ۵ ، المحاسن : ج ۲ ص ۳۴۵ ح ۲۱۹۰ كلاهما عن صالح بن عقبة ، مكارم الأخلاق : ج ۱ ص ۳۶۶ ح ۱۲۰۶ وفيه «تجمّلوا» بدل «تحلم».

 

خرما باعث راحتی زایمان می‌شود

زایمان بدون شک فرایندی دردناک برای زنان است. شاید یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های خانم‌های باردار این باشد که بتوانند زایمان راحتی داشته باشند و فرزندشان را به سلامتی در آغوش بگیرند. موارد زیادی وجود دارد که گفته می‌شود باعث راحتی زایمان می‌شود.

 

یکی از آن ها خوردن خرما در طی بارداری است.خرما به دلیل پروتئین‌ها، فیبر و ویتامین‌هایی که دارد و همچنین مقدار چربی پایین می‌تواند باعث یک بارداری سالم و همچنین زایمان راحت شود. تحقیقاتی در این زمینه انجام شده است که نشان می‌دهد خوردن خرما در حاملگی باعث زایمان راحت می‌شود.

 

اما چگونه خرما باعث راحتی زایمان می‌شود؟ خوردن خرما به عنوان میان وعده باعث شروع زود هنگام دردهای زایمان نمی‌شود اما تحقیقات نشان می‌دهد که تاثیر مثبتی روی فرایند زایمان دارد.

 

شاید این مطالب را هم بپسندید:

عده در صورت عدم بارداری

 

قانون انطباق در بیمارستان ها/ دکتر همیشه محرم نیست!

 

درمان خانگی افسردگی بعد از زایمان

 

بارداری در پریودی و منظور از ولد حیض

 

تحقیقی در سال ۲۰۱۷ روی گروهی از زنان باردار انجام و نتایج آن در مجله «زنان و زایمان» چاپ شد. این تحقیق درباره تاثیر خوردن خرما در طول بارداری و همچنین راحتی زایمان بود.

 

این تحقیق روی ۱۵۴ خانم باردار انجام شد و محققان، خانم‌های باردار را به دو گروه ۷۷ نفره تقسیم کردند. گروه اول از هفته ۳۷ تا پایان بارداری روزانه هفت خرما ‌خوردند و گروه دوم هیچ خرمایی را در طی بارداری مصرف نکردند.

 

نتیجه این تحقیق نشان داد گروه اول که هر روز خرما مصرف می‌کردند دچار درد زایمان زود هنگام نشدند و جدا از این موضوع در طی زایمان تعداد کمی از این گروه به هورمون اکسی توسین (هورمونی که باعث تولید انقباض‌های رحم می‌شود) نیاز داشتند.تنها ۳۷ درصد از زنانی که هر روز خرما مصرف می‌کردند نیاز به هورمون اکسی توسین داشتند این در حالی بود که ۵۰ درصد از زنان گروه دوم که خرما مصرف نمی‌کردند به هورمون اکسی توسین نیاز داشتند.

 

محققان معتقد هستند که میوه‌ها به ویژه خرما دارای هورمون اکسی توسین است که این هورمون رحم را برای انقباض‌ها آماده می‌کند و در نتیجه باعث راحتی در زایمان می‌شود.

 

نکته مهم در این تحقیق این است که هیچ ضرر یا نکته منفی درباره مصرف خرما در بارداری ثبت نشده است و اگر شما باردار هستید می‌توانید آن را به راحتی البته به مقدار مجاز میل کنید.

+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم آذر 1398 ساعت 0:17 توسط نگین حبیب زاده بدون نظر

 بازخوانی منابع حدیثی و تاریخی در ارتباط با شهر قم، بیانگر نقش منحصر به فرد حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) در رویش فکری و معنوی شیعیان این منطقه و اعتلای مذهب تشیع است. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در همین راستا فرمودند «بدون تردید نقش حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) در قم شدن قم و عظمت‌ یافتن این شهر عریقِ مذهبىِ تاریخی، یک نقش ما لا کلام فیه است. این بانوی بزرگوار… موجب شده است که این شهر به عنوان پایگاه اصلی معارف اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) در آن دوره‌ی ظلمانی و تاریکِ حکومت جباران بدرخشد و پایگاهی بشود که انوار علم و انوار معارف اهل‌بیت را به سراسر دنیای اسلام از شرق و غرب منتقل کند» ۱۳۸۹/۷/۲۹

 

تحلیلی بر نقش حضرت معصومه(س) در عظمت یافتن قم

برکت عترت

 

بخش فقه و معارف پایگاه اطلاع‌رسانی KHAMENEI.IR در این یادداشت نقش حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) در محوریت یافتن شهر قم به عنوان مرکز معارف شیعی را از رهگذر بررسی وضعیت شهر قم پیش از حضور حضرت و بعد از آن تبیین می‌کند.

 

وضعیت مذهبی و سیاسی قم پیش از حضور حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها)

با گذشت حدود شش دهه از فتح نقاط مرکزی ایران توسط مسلمانان، برخی شیعیان از طایفه‌ی اشعری که از روحیه‌ای انقلابی برخوردار بودند برای به دور ماندن از جنایات حجّاج‌بن‌یوسف، حاکم اموی در کوفه و بصره، به روستاهایی در قم پناه آوردند. این گروه دارای سابقه‌ای درخور در حمایت از ائمه (علیهم‌السّلام) بوده و برای نمونه می‌توان از حضور مؤثرشان در رکاب امام علی (علیه‌السّلام) در نبرد صفّین(۱) و حضور و شهادت برخی از آنها در قیام مختار(۲) یاد کرد. پس از مهاجرت یاد شده، آنان به‌رغم دور بودن از مدینه همچنان با امام باقر (علیه‌السّلام) ارتباط داشتند و نام برخی از آنان در فهرست اسامی یاران صادقین (علیهما‌السّلام) به ثبت رسیده است.(۳) تبعیت و ارادتی که اهل قم از همان دوره به ائمه (علیهم‌السّلام) داشتند سبب شده تا امام صادق (علیه‌السّلام) برای قم و اهل آن حساب ویژه‌ای باز کنند. حضرت هنگام حضور بزرگان قم در مدینه به ایشان عنایت خاصی می‌نمودند(۴) و یا با تعابیر گوناگون اهل قم را از شیعیان خاصّ خود می‌خواندند.(۵)

 

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در این‌باره می‌فرمایند: « شهر قم سابقه‌ى بسیار زیادى در پیروى و اتّصال به اهل بیت دارد. یعنى در طول هزار و دویست سال یا بیشتر، این شهر همواره به عنوان یک شهرِ وابسته به اهل بیت شناخته شده است. من شهر دیگرى را با این خصوصیّت سراغ ندارم. بعضى از شهرها مثل کوفه یا مدینه، قبل از قم بلد اهل بیت بودند؛ لیکن دشمنان اهل بیت، این خصوصیّت را از آنها سلب کردند؛ اما شهر قم از همان زمانى که اشعریّون و بقیه‌ى رجال و اعیان محدّثان و علماى بزرگ، اوّلین حوزه‌ى علمیه‌ى مهم و انحصارى تشیّع را در آن تشکیل دادند، در دنیاى اسلام به این جهت شهرت پیدا کرد.»(۶)

 

این ارتباط با اهل‌بیت حفظ شده و در دوره‌ی امام رضا (علیه‌السّلام) گسترش یافت. اهل قم توسط امام رضا (علیه‌السّلام) نیز با عنوان «شیعیان حقیقی» مورد تمجید قرار گرفتند.(۷) در همین دوره از فقیه برجسته‌ی امامی یعنی زکریا بن آدم مورد توجه حضرت قرار دارد. مطابق روایتی امام رضا (علیه‌السّلام) پیش از مهاجرت به مرو، برخی پیروان خود را به دلیل دوری از مدینه، برای حل مسائل شرعی و اعتقادی به او ارجاع داده و او را امین در امور دین و دنیا خواندند.(۸) او نیز به صورت حضوری به خدمت حضرت رسیده(۹)، با ایشان به عنوان وکیل حضرت مکاتباتی داشته(۱۰) و کتابی را با عنوان مسائل الرضا (علیه‌السّلام) نگاشته است.(۱۱)

 

نکته‌ی دیگر آنکه به تصریح منابع، قمی‌ها با آغاز خلافت عباسیان همچنان خط مشیِ ستیزه‌جویانه و جدایی‌طلبانه‌ی آشکاری را نسبت به حکومت وقت اتخاذ کرده‌اند.(۱۲) بنابراین تا اینجا روشن شد که در زمان مهاجرت حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها)  به سوی مرو، قم در درجه‌ی اول محل و پناهگاه مهم برای شیعیان بوده است. دوم آنکه شیعیان این منطقه مورد تأیید و حتی احترام ائمه (علیهم‌السّلام) بوده‌اند. سوم آنکه از جهت علمی در تکاپوی جدی برای بهره‌مندی و ترویج معارف اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) بودند؛ و بالاخره از جهت اندیشه‌ی سیاسی کاملاً هماهنگ با ائمه (علیهم‌السّلام) بوده و متحد و هماهنگ در برابر دشمنان اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) عمل می‌کردند.

 

جایگاه حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) و چگونگی حضور حضرت در قم

در میان دختران امام کاظم (علیه‌السّلام)، فاطمه‌ی کبری فرزندی است که در منابع گوناگون به نام و القابش تصریح شده است. ایشان محدثه بوده و در منابع موجود نیز اخباری از آن حضرت مشاهده می‌شود.(۱۳) هرچند از جزئیات حیات مبارک ایشان اطلاعات چندانی در دسترس نیست؛ اما از همین شواهد موجود می‌توان به دست آورد که آن‌چنان به ویژگی‌های علمی و معنوی مشهور بوده و بعدها – چنانکه در بخش بعدی یادداشت اشاره خواهد شد- آن‌گونه از سوی ائمه‌ی بعدی به شیعیان معرفی شده است که در همان دوره و بعدها شایسته‌ی القابی چون معصومه، کریمه، طاهره، برّه، تقیه، رضیه، سیده، حمیده، رشیده، نقیه و مرضیه از سوی خاندان اهل‌بیت (علیه‌السّلام) شده‌اند.(۱۴)

 

آنچه می‌توان بدان یقین کرد آن است که حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) پس از مدت کوتاهی از مهاجرت برادرش، امام رضا (علیه‌السّلام)، به سوی مرکز خلافت آن روزگار یعنی مرو، تصمیم گرفتند تا به همراه کاروانی به امام زمان خویش بپیوندند. به هر ترتیب از نوع وداع حزن‌انگیز امام رضا (علیه‌السّلام) با خانواده‌شان هنگام خروج از مدینه و تأکید ایشان بر اینکه برگشتی برای این سفر – که به اجبار انجام می‌شد- نخواهد بود(۱۵)، حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) به این نتیجه رسیدند که باید برای دیدار ایشان رنج سفری طولانی را متحمّل گردند. مسیری که حضرت انتخاب کردند به احتمال قوی همان مسیر معمول بوده است و بر اساس اطلاعات موجود این مسیر از خود قم عبور نمی‌کرد. اما حضرت با عنایتی که با توجه به پیشینه‌ی اهل قم داشتند، اعلام کردند که در این شهر حضور خواهند یافت.

 

طبیعی است که قمِ دوست‌دار اهل‌بیت (علیهم‌السّلام)، برای نخستین بار به خود افتخار حضور فرزند و برادر ائمه‌ی هدی را می‌دید و از این روی به بهترین نحو از ایشان استقبال شد. دانسته است که حضرت پس از مدتی کوتاه در این شهر رحلت نمود و اهل قم برای ایشان مضجعی خاص ترتیب دادند. بنابراین قم پیش از حضور حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) یکی از مناطق معروف به حضور شیعیان بود اما همچنان تا تبدیل شدن به نقطه‌ی کانونی تشیع امامی فاصله‌ای بسیار داشت؛ و در این هنگام حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) با شناخت ظرفیت اهل قم در دفاع از تشیع و علاقه‌مندی‌شان به معارف اهل‌بیت (علیهم‌السّلام)، نزد ایشان حاضر شدند.

 

شاید این مطالب را هم بپسندید:

علت سفر حضرت معصومه(س) به شهر قم چه بوده است؟

 

عصمت حضرت معصومه (س)

 

چه کسانی در جوار حضرت معصومه (س) دفن شده‌اند؟

 

احكام ورود حائض به حرم امام و امامزاده

 

تلاش ائمه برای محوریت بخشیدن به شهر قم

بررسی‌های تاریخی نشان می‌دهد که از دیرباز یکی از راهبردهای ائمه هدی (علیهم‌السّلام) برای ایجاد ارتباط و انسجام بیشتر شیعیان در شرایط دشوار سیاسی و مذهبی، بهره‌برداری از ظرفیت زیارت قبور ائمه بوده است(۱۶)؛ و روشن است که بیشترین محدودیت‌ها برای ارتباط با ائمه (علیهم‌السّلام) مربوط به اواخر عصر حضور است. راهبرد یاد شده ابعاد گسترده‌ای دارد و در اینجا تنها به بخشی از آن که به تحلیل نقش حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) در آینده‌ی تشیّع است اشاره می‌شود؛ و آن اینکه به‌رغم حضور و فعالیت بزرگانی از اصحاب ائمه (علیهم‌السّلام) در قم با شکل‌گیری بارگاه نوه‌ی رسول خدا (صلّی‌الله‌علیه‌وآله) و حضرت امیر (علیه‌السّلام)، فرزند امام کاظم (علیه‌السّلام)، برادر امام رضا(علیه‌السّلام) و عمّه‌ی امامان بعدی در شهر قم، شرط لازم و کافی برای آن شد که ائمه (علیهم‌السّلام) بر روی این مکان حساب باز کرده و در شرایط اختناق موجود، شیعیان را برای حضور در آن شهر ترغیب نمایند.

 

مهم‌ترین شاهد آن است که امام رضا (علیه‌السّلام) در میان بستگان درجه یک خود، تنها در مورد زائران قبر پدرشان(۱۷)، امام کاظم (علیه‌السّلام) و زائران قبر خواهرشان(۱۸)، حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها)، اجرِ «بهشت» را با عبارت «لَهُ الجَنّة» طرح نمودند. امام جواد (علیه‌السّلام) نیز این عبارت را تنها در مورد زائران قبر پدرشان امام رضا (علیه‌السّلام)(۱۹) و سپس زائران عمّه‌شان، حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها)(۲۰) به کار برده‌اند. همچنین با بازخوانی روایات روشن می‌شود که در مورد زیارت قبر هیچ شخصی پس از چهارده معصوم  جز درباره حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) چنین فضیلتی آن هم از سوی سه امام ذکر نشده است. این اقدام ائمه مطابق شواهد متعدّد کارساز بود و برای نمونه در توسعه‌ی شهر، معیار اصلی محل دفن حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) قرار گرفت، فرزندان امام جواد (علیه‌السّلام) با حضور در قم بنایی را به عنوان حرم حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) ایجاد نمودند، و بسیاری از بزرگان شیعه به سکونت در قم اهتمام ورزیدند.(۲۱)

 

در اینجا طرح دو نکته به تبیین بهتر بحث کمک می‌کند. نخست آنکه چه در این روایات و چه روایات متعددی که بعدها در کتاب تاریخ قم درباره‌ی فضیلت زیارت حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) از امام صادق (علیه‌السّلام) نقل شده، سبک و بیان روایات به نوعی است که گویا «قم» در این اخبار بار دیگر توسط ائمه (علیهم‌السّلام) معرفی و به حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) شناخته می‌شود.(۲۲) نکته‌ی دیگر آنکه روایات یاد شده از ائمه (علیهم‌السّلام) مخاطبی خاص ندارد و به عنوان توصیه‌ای عمومی و همگانی مطرح می‌شود. از این روی باید گفت حضور حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) در قم سبب شد تا برای نخستین بار ائمه (علیهم‌السّلام) به جمیع شیعیان سفارش سفر به این شهر را مطرح نمایند و چنانچه خواهد آمد با این اقدام و به برکت حضور حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) مقدمات معرفی این شهر به عنوان مرکز علمی و فرهنگی تشیّع را فراهم نمایند.

 

تبدیل شدن قم به مرکز معارف تشیّع

هرچند پس از دوران امام رضا (علیه‌السّلام)، بزرگان اشعری برای انتقال میراث حدیثی شیعه به قم تلاشی وافر نمودند(۲۳) اما آنچه سبب شکل‌گیری مدرسه حیات‌بخش حدیثی شیعه در این شهر شد، مهاجرت و حضور محدثان بزرگی بود که با شناخت به وجود آمده در مورد جایگاه قم با سفارش‌ها و توصیه‌های ائمه (علیهم‌السّلام)، این شهر را به عنوان محل حضور و فعالیت خود انتخاب کرده‌اند.

 

باید توجه داشت که این افراد آن­چنان خبره بودند که کمتر نیاز علمی به اهل قم داشتند و رغبت آنان به این شهر به دلیل یاد شده، سبب تحولی در هویت علمی و فرهنگی قم شد. از جمله‌ی این افراد، «ابراهیم‌بن‌هاشم»، پرورش‌یافته‌ی مکتب حدیثی کوفه و صحابی امام جواد (علیه‌السّلام) است که از ۱۶۰ نفر از یاران ائمه (علیهم‌السّلام) اخباری را دریافت نموده و پس از کسب مقامات علمی، قم را برای انتقال و انتشار اخبار خود برگزید. فرد دیگر از صحابی ارجمند امام جواد و امام هادی(علیهما‌السّلام) است و تنها در کتاب کافی، نخستین کتاب مهم شیعه در بین کتب اربعه، ۵۸۶۶ خبر از او نقل شده است، «حسین‌بن‌سعیدبن‌حمّاد» است که پس از مدت طولانی از فعالیت در کوفه و اهواز به قم مهاجرت نمود.(۲۴) این‌چنین بود که ظرفیت نهفته در قم با حضور این شخصیت‌های برجسته و به برکت حضور حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) در اواخر قرن سوم و قرن چهارم ظهور یافت و قم مؤثرترین جایگاه را در رشد و بالندگی علمی و معرفتی شیعه به دست آورد.

 

بهره‌مندی معنوی علمای قدیم و جدید شیعه

بخش مهمی از تأثیر حضور حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) و بارگاه آن حضرت در قم در مرکز معرفتی تشیع شدنش، چه در روزگار یاد شده و چه دوره معاصر، به دلیل عنایت آن حضرت بر علما و اندیشمندان شیعه‌ای است که در جوار مرقد آن حضرت مشغول به نشر علوم اسلامی‌اند، برای نمونه به شاهدی مهم که نشان از نقش معنوی حضرت در شکل‌گیری حوزه‌ی علمیه‌ی حیات‌بخش قم دارد اشاره می‌شود.

 

مطابق نقلی، اساس و انگیزه‌ی اصلی حضور آیت‌الله حائری یزدی، بنیانگذار حوزه‌ی علمیه‌ی قم، در این شهر و تلاش ایشان برای شکل‌گیری حوزه‌ی علمیه‌ی مؤثر در جهان تشیّع، وجود مرقد حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) و بهره‌مندی از عنایات ایشان بوده است.(۲۵) در همین راستا مشاهده می‌شود که آیت‌الله بروجردی، مرجع جهان تشیّع، به‌رغم وجود فضاهای دیگر، خود را مقیّد می‌دید که تمامی اشتغالات علمی‌اش در حرم حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) باشد و بر کسب توفیق از حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) تأکید می‌نمود.(۲۶) همچنین آیت‌الله مرعشی نجفی خود درباره‌ی حضورش در قم تأکید می‌کند «حضورم در قم به دلیل آن بود که پدرم حضرت امیر (علیه‌السّلام) را در خواب دیده و از ایشان شنیدم که هرکس می‌خواهد از توفیق درک زیارت حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) بهره‌مند شود به قم و زیارت حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها) برود».(۲۷) ایشان می‌فرمود «امیدوارم به برکت این مخدره عالم که در جوار رحمت او هستم و پناهنده به آستان او می‌باشم، روز به روز توفیقات طلاب علوم دینیّه و خطبا و سایر طبقات را بیش از پیش افزون فرماید.»(۲۸) باید در نظر داشت که از جمله ثمرات شکل‌گیری حوزه‌ی علمیه‌ی قم به برکت حضرت معصومه (سلام‌الله‌علیها)، شخصیت برجسته امام خمینی (رحمه‌الله)، شاگردان ایشان و مردم انقلابی این شهر بوده است که جایگاهی بی‌بدیل در شکل‌گیری انقلاب اسلامی ایران و تدوام آن داشته‌اند.

 

پانوشت:

۱) اشعری قمی، المقالات و الفرق، ص۲۷۱.

۲) طبری، تاریخ طبری، ج۶، ص۹.

۳) قمی، تاریخ قم، ص۲۷۸-۲۷۹.

۴) برای نمونه، رک: کشی، رجال، ص۳۳۳.

۵) برای نمونه، رک: صدوق، علل الشرایع، ج۲، ص۵۷۲.

۶) بیانات در دیدار روحانیون، طلاّب و مردم شهر قم ۱۳۷۴/۰۹/۱۳

۷) صدوق، عیون اخبارالرضا(ع)، ج۲، ص۲۶۰.

۸) کشی، رجال، ج۲، ص۵۹۵.

۹) برای نمونه، رک: حلی، رجال، ص۷۵.

۱۰) کشی، رجال، ج۲، ص۸۵۹.

۱۱) طوسی، فهرست، ص۱۳۲.

۱۲) برای اطلاع بیشتر در مورد روابط اهل قم با عباسیان و اکراه آنان در پرداخت مالیات به عباسیان، رک: نیومن، دوره شکل گیری تشیع دوازده امامی، ص ۱۷۱-۱۷۶.

۱۳) برای نمونه، رک: صدوق، امالی، ص۸۲.

۱۴) برای اطلاع بیشتر، رک: غروی، محدثات شیعه، ص۲۵۴.

۱۵) صدوق، عیون اخبارالرضا(ع)، ج۲، همان، ص۲۱۷.

۱۶) برای نمونه، رک: توحیدی نیا، سازواری قالب و مفاد زیارت جامعه کبیره و نیاز معرفتی امامیه در عصر امام هادی(ع)، فصلنامه تاریخ اسلام – دوره ۱۸، پیاپی ۷۱، بهار ۱۳۹۷.

۱۷) طوسی، تهذیب، ج۶، ص۸۲.

۱۸) صدوق، عیون اخبارالرضا(ع)، ج۲، ص۲۶۷.

۱۹) همان، ص۲۸۸.

۲۰) ابن قولویه، کامل الزیارت، ص۴۴۴.

۲۱) کوچک زاده، تاریخچه قم و مساجد تاریخی آن، ص۱۲۴.

۲۲) برای نمونه در خبر پیشین فرمودند من زارعمتی بقم، فله الجنه. در مورد روایات متعدد از امام صادق(ع)، رک: مجموعه مقالات کنگره بزگداشت حضرت فاطمه معصومه(س)، ج۱، ص۷- ۲۳ و ۵۵-۵۸.

۲۳) برای نمونه احمد بن محمد بن عیسی اشعری(طوسی، فهرست، ص۶۰؛ نجاشی، رجال، ص۸۱)، شیخ و فقیه اهل قم که از جهت اجتماعی نیز دارای جایگاه والایی در این شهر بوده، پس از بهره مندی از اخبار ۱۳۵ صحابی ائمه(ع)، بخش قابل توجهی از میراث حدیثی شیعه در کوفه را به قم منتقل نمود. نقش وی به عنوان یکی از شیعیان اهل قم را می توان در نقل بیش از ۸ هزار خبر تنها در دو کتاب کافی و تهذیب، از کتب اربعه شیعه، مشاهده نمود.

۲۴) نجاشی، رجال، ص۵۹-۶۰.

۲۵) ماهنامه فرهنگ کوثر، شماره۱، ص۸۲.

۲۶) همان.

۲۷) اشتهاردی، حضرت معصومه(س) چشمه جوشان کوثر، ص۷۵.

۲۸) دوانی، نهضت روحانیون ایران، ج۵، ص۶۴.

نسخه قابل چاپ

برچسب‌ها: امامت و ولایت؛ حوزه علمیه قم؛ قم؛ اهل بیت (علیهم السلام‏)؛ حضرت معصومه(سلام‌الله علیها)؛ خاندان اشعریون؛ روحانیت شیعه؛ علمای شیعه؛ پایه‌گذاری حوزه علمیه قم؛ حضور حضرت فاطمه‌ی معصومه (سلام اللَّه علیها) در قم؛

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم آذر 1398 ساعت 19:29 توسط نگین حبیب زاده بدون نظر

تکبیره الإحرام

[گفتن اللّه اکبر در اول هر نماز واجب و رکن است]

مسأله ۹۴۸ گفتن اللّه اکبر در اول هر نماز واجب و رکن است و باید (۱) حروف «اللّه» و حروف «اکبر» و دو کلمه «اللّه اکبر» را پشت سر هم بگوید (۲) و نیز باید این دو کلمه به عربی صحیح گفته شود (۳) و اگر به عربی غلط بگوید، یا مثلًا ترجمه آن را به فارسی بگوید صحیح نیست.

 

(۱) (بهجت:) باید بنا بر احوط..

 

(۲) (زنجانی:) گفتن «اللّه أکبر» در اول هر نماز واجب است، ولی ظاهراً رکن نیست، پس اگر آن را فراموش کند و در رکوع یا بعد از آن متوجه شود نمازش صحیح است و احتیاط مستحب آن است که نماز را دوباره بخواند و اگر قبل از رکوع متوجه شود نمازش باطل است و باید حروف «اللّه» و حروف «اکبر» را پشت سر هم بگوید..

 

(۳) (بهجت:) باید کسی که می تواند، این دو کلمه را به عربی صحیح بگوید..

 

(مکارم:) مسأله اوّلین جزء نماز «اللّه أکبر» است که آن را «تکبیره الإحرام» می گویند و ترک آن خواه از روی عمد باشد یا سهو، نماز را باطل می کند امّا اضافه کردن آن (یعنی به جای یک اللّه اکبر مثلًا دو مرتبه اللّه اکبر بگوید) اگر عمدی باشد، موجب باطل شدن نماز است.

 

شاید این مطالب را هم بپسندید:

بالا بردن دست​ها هنگام تکبیرة الاحرام

 

[ تکبیره الاحرام]

مسأله ۹۴۹ احتیاط واجب (۱) آن است که تکبیره الاحرام نماز را به چیزی که پیش از آن می خواند، مثلًا به اقامه یا به دعایی که پیش از تکبیر می خواند نچسباند (۲).

 

این مسأله، در رساله آیات عظام: مکارم و بهجت نیست

 

(۱) (تبریزی، سیستانی:) احتیاط مستحب ّ..

 

(۲) (زنجانی:) یعنی همزه «اللّه اکبر» را به جهت اتصال به قبل ساقط نکند.

 

[ اگر انسان بخواهد اللّه أکبر را به چیزی که بعد از آن می خواند]

مسأله ۹۵۰ اگر انسان بخواهد «اللّه أکبر» را به چیزی که بعد از آن می خواند مثلًا به «بسم اللّه الرحمن الرحیم» بچسباند باید «ر» اکبر را پیش بدهد (۱).

 

این مسأله، در رساله آیت اللّه بهجت نیست

 

(۱) (خوئی:) ولی احتیاط واجب آن است که در نماز واجب نچسباند.

 

(فاضل، تبریزی، سیستانی:) بهتر است حرف «راء» اکبر را ضمّه بدهد هر چند احتیاط مستحب ّ است که در نماز واجب متّصل نکند.

 

(زنجانی:) بنا بر احتیاط مستحب «ر» اکبر را پیش بدهد. (مکارم:) رجوع کنید به ذیل مسأله (۱۰۰۴).

 

[مسأله ۹۵۱ موقع گفتن تکبیره الاحرام باید بدن آرام باشد]

مسأله ۹۵۱ موقع گفتن تکبیره الاحرام، (۱) باید بدن آرام باشد (۲) و اگر عمداً (۳) در حالی که بدنش حرکت دارد، تکبیره الاحرام را بگوید باطل است (۴) و چنانچه سهواً حرکت کند بنا بر احتیاط واجب باید اول، عملی که نماز را باطل می کند انجام دهد و دوباره تکبیر بگوید.

 

(۱) (سیستانی:) در نماز واجب..

 

(۲) (مکارم:) و اگر در حالی که مثلًا قدم برمی دارد اللّه أکبر بگوید باطل است و چنانچه سهواً بگوید احتیاط واجب آن است کاری کند که نماز باطل شود (مثلًا صورت را به طرف پشت قبله کند) و دوباره تکبیر بگوید.

 

(۳) (زنجانی:) اگر با علم و عمد..

 

(۴) (اراکی، گلپایگانی، خوئی، سیستانی، تبریزی، صافی، زنجانی:) بقیه مسأله ذکر نشده.

 

(بهجت:) و هم چنین بنا بر احتیاط اگر سهواً یا از روی فراموشی باشد، نیز باطل است.

 

[مسأله ۹۵۲ تکبیر و حمد و سوره و ذکر و دعا را باید طوری بخواند]

مسأله ۹۵۲ تکبیر و حمد و سوره (۱) و ذکر و دعا را باید طوری بخواند که خودش بشنود (۲) و اگر به واسطه سنگینی یا کری گوش یا سر و صدای زیاد نمی شنود، باید طوری بگوید که اگر مانعی نباشد بشنود. (۳)

 

این مسأله، در رساله آیت اللّه بهجت نیست

 

(۱) (مکارم:) و سایر ذکرهای نماز را باید طوری بخواند که اگر مانعی در کار نباشد، حدّ اقل ّ خودش آن را بشنود.

 

(۲) (سیستانی:) خودش لا اقل همهمه خود را بشنود..

 

(۳) (زنجانی:) باید طوری بگوید که اگر افراد متعارف بگویند و مانعی نباشد خودشان بشنوند.

 

[مسأله ۹۵۳ کسی که لال است یا زبان او مرضی دارد]

مسأله ۹۵۳ کسی که لال است (۱) یا زبان او مرضی دارد که نمی تواند (۲) «اللّه أکبر» را درست بگوید، باید به هر طوری که می تواند بگوید و اگر هیچ نمی تواند بگوید (۳) باید (۴) در قلب خود بگذراند و برای تکبیر اشاره کند و زبانش را هم اگر می تواند حرکت دهد.

 

(۱) (سیستانی:) کسی که به واسطه عارضه ای لال شده..

 

(۲) (زنجانی:) کسی که بخاطر بیماری یا لال بودن نمی تواند..

 

(۳) (بهجت:) برای تکبیر بنا بر أحوط با انگشت اشاره کند و اگر می تواند زبانش را هم حرکت دهد.

 

(سیستانی:) باید تکبیر را در قلب خود بگذراند و برای او به طوری که مناسب حکایت لفظش باشد با انگشتش اشاره کند و زبان و لبش را هم اگر می تواند حرکت دهد، و امّا کسی که لال مادر زاد است، باید زبان و لبش را به طوری که شبیه کسی است که تلفّظ به تکبیر می کند، حرکت دهد و در آن حال با انگشتش نیز اشاره نماید.

 

(۴) (خوئی، تبریزی:) بنا بر احتیاط باید..

 

(مکارم:) مسأله کسانی که به خاطر بیماری یا لال بودن نمی توانند تکبیر را درست بگویند باید هر طوری می توانند بگویند و اگر هیچ نمی توانند بگویند، احتیاط واجب آن است که اشاره کنند و با زبانی که در میان افراد کر و لال متعارف است، آن را ادا نمایند و در قلب خود نیز بگذرانند.

 

[ مستحب است بعد از تکبیره الاحرام بگوید]

مسأله ۹۵۴ مستحب است بعد از تکبیره الاحرام بگوید (۱):

 

«یا مُحسِن ُ قَد اتَاک َ المُسِی ءُ وَ قَد امَرت َ الُمحسِن َ ان یَتَجَاوَزَ عَن ِ المُسِی ء انت َ الُمحسِن ُ وَ أَنَا المُسی ءُ بِحَق ِّ مُحَمَّدٍ وَ آل ِ مُحَمَّدٍ صَل ِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آل ِ مُحَمَّدٍ وَ تَجاوَز عَن قَبیح ِ ما تَعلَم ُ مِنّی».

 

یعنی ای خدایی که به بندگان احسان می کنی بنده گنه کار به در خانه تو آمده و تو امر کرده ای که نیکوکار از گنه کار بگذرد، تو نیکوکاری و من گناه کار، به حق محمّد و آل محمدصلی اللّه علیه و آله و سلم رحمت خود را بر محمّد و آل محمّد صلی اللّه علیه و آله و سلم بفرست و از بدیهایی که می دانی از من سر زده بگذر.

 

این مسأله، در رساله آیت اللّه بهجت نیست

 

(۱) (فاضل، زنجانی:) مستحب است قبل از تکبیره الإحرام بگوید:..

 

(مکارم:) مستحب است بعد از تکبیره الاحرام به قصد رجاء این دعا را بخوانند:..

 

(سیستانی:) خوب است قبل از تکبیره الاحرام به قصد رجاء بگوید:..

 

[ مستحب است موقع گفتن تکبیر اول نماز]

مسأله ۹۵۵ مستحب است موقع گفتن تکبیر اول نماز و تکبیرهای بین نماز، دستها را تا مقابل گوشها بالا ببرد (۱).

 

(۱) (بهجت:) دستها را تا مقابل گوشها یا مقابل صورت یا گونه ها یا مقابل پایین گردن بالا ببرد. و نباید دستها را از مقابل گوشها و سر بالاتر ببرد؛ و مستحب است در نماز جماعت امام تکبیر را بلند و مأموم آهسته بگوید.

 

[ اگر شک کند که تکبیره الاحرام را گفته یا نه]

مسأله ۹۵۶ اگر شک کند که تکبیره الاحرام را گفته یا نه چنانچه مشغول خواندن چیزی (۱) شده، به شک خود اعتنا نکند و اگر چیزی نخوانده، باید تکبیر را بگوید.

 

این مسأله، در رساله آیت اللّه بهجت نیست

 

(۱) (خوئی، تبریزی، سیستانی، زنجانی:) چیزی از قرائت..

 

(فاضل:) چیزی از قرائت یا ذکرهای مستحب قبل از آن مثل استعاذه..

 

[ اگر بعد از گفتن تکبیره الاحرام شک کند]

مسأله ۹۵۷ اگر بعد از گفتن تکبیره الاحرام شک کند که آن را صحیح گفته یا نه، باید به شک خود اعتنا نکند (۱).

 

این مسأله، در رساله آیت اللّه بهجت نیست.

 

(۱) (فاضل:) ولی مستحب ّ است نماز را تمام کند و دوباره بخواند.

 

(اراکی:) بنا بر احتیاط واجب نماز را تمام کند و دوباره بخواند.

 

(گلپایگانی، صافی:) چنانچه مشغول خواندن چیزی شده به شک خود اعتنا نکند و هم چنین است اگر چیزی نخوانده و لکن احتیاط مستحب ّ آن است که در این صورت نماز را تمام کند و دوباره بخواند.

 

(خوئی، تبریزی، سیستانی:) چه مشغول خواندن چیزی شده باشد یا نه، به شک خود اعتنا نکند.

 

(زنجانی:) چه مشغول چیزی شده باشد یا نه، به احتیاط واجب تکبیره الاحرام او محکوم به بطلان است و احتیاط مستحب آن است که نماز را تمام کرده، و دوباره اعاده کند؛ ولی می تواند آن را قطع کرده، اعاده کند.

 

توضیح المسائل مراجع مطابق با فتاوای سیزده نفر از مراجع معظم تقلید/ متن اصلی از رساله امام خمینی و مُحشی حضرات آیات: سیستانی، صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی، شبیری زنجانی، بهجت،فاضل،  اراکی، خویی، گلپایگانی، تبریزی.

 

 

 

مطابق نظر آيت الله خامنه ايحضرت آیت الله العظمی خامنه ای

 

بالا بردن دست​ها هنگام تکبیرة الاحرام

سؤال۵: آیا هنگام گفتن تکبیرة الاحرام نماز باید دستها را تا مقابل صورت بالا ببریم؟

 

جواب: مستحب است نمازگزار هنگام تکبیرة‌الاحرام، دستها را تا مقابل گوشها یا صورت بالا ببرد، به این صورت که با آغاز تکبیر، دستها ـ در حالی که انگشتان به هم چسبده و کف دستها به سمت قبله است ـ را به سمت بالا ببرد و در پایان تکبیر، دستها را برابر گوش یا صورت برساند.

+ نوشته شده در پنج شنبه چهاردهم آذر 1398 ساعت 14:57 توسط نگین حبیب زاده بدون نظر